Chef ขี้แย

“เรื่องเล่าจาก 7-eleven”

 

— เรื่องเกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฏาคม 2556 —

 

เรื่องที่ผมจะเล่าวันนี้ เป็นเรื่องเมื่ออาทิตย์ที่แล้วคับ… พอดีน้ำดื่มหมด ก็เลยเดินไป 7/11 เพื่อจะซื้อตอนนั้นก็เย็นๆครับ น่าจะราว 5 – 6 โมงในร้านก็มีคนเลิกงานหรือเพิ่งกลับมาจากทำงานไม่น้อย

7/11 สาขานี้มีเครื่องแคชเชียร์ 2 เครื่องครับ ดังนั้นจึงมีคิวสำหรับรอชำระเงิน 2 แถว… หลังจากที่ผมได้น้ำดื่มที่ต้องการเรียบร้อยแล้ว ก็เดินมาต่อคิวทางขวามือ ซึ่งก็เป็นคิวที่ 2 ครับ ขณะที่คิวหน้าผมกำลังจะชำระเงินเสร็จแล้ว (กำลังรับเงินทอน) คุณผู้หญิงหน้าตามึนๆที่ต่อคิวเครื่องทางซ้ายมือเป็นคิวที่ 3 ก็ได้สไลด์ตัวมาทางขวาด้านหน้าผมอย่างรวดเร็วปานลมพัด… นำสินค้าของตัวเองวางแทรกไปที่เคาร์เตอร์ทันที

 

ผมได้แต่ยืนงง หน้ามึนสู้… คิดในใจว่า “ไม่เป็นไรหรอก ของชิ้นเดียว ไม่ใช้เวลานานหรอก”
แต่ปรากฏว่า………..

 

พนักงานเซเว่นผู้เล็กตัวเล็กๆ เอ่ยเสียงดุๆขึ้นมาในทันที “กรุณาต่อคิวด้วยค่ะ!!!”
จากนั้นทั้งเซเว่นก็เหมือนถูกกด pause สตั้นท์ ภาพหยุด ทุกสายตามองไปยังผู้หญิงคนนั้นทุกอย่างเงียบไป 1 วินาที !!!!

จากนั้นเสียงกดเครื่อง cashier และเสียงจอแจก็กลับมา ผู้หญิงที่แซงคิวมา ได้แต่ยืนนิ่งคาอยู่ที่หน้าเคาร์เตอร์ตรงหลืบที่เบียดตัวเข้ามา พอคิวหน้าผมเสร็จน้องเค้าก็เงยหน้าเรียกผม “เชิญท่านต่อไปค่ะ”

ผมก็ก้าวเท้าเข้าไป วางขวดน้ำดื่ม 2 ขวด พร้อมหยิบเงินจ่าย โดยที่ผู้หญิงที่แซงมาอยู่ซ้ายมือของผม ยืนตัวแข็งทื่อเงียบๆ มีสินค้าที่จะรอจ่ายเงินวางอยู่บนเคาร์เตอร์แบบหมิ่นๆอยู่ซ้ายสุดของพื้นที่ว่าง… จนผมเสร็จธุรกรรมแล้ว ก็เป๊นคิวของเค้าต่อ ผมรีบเดินออกมาโดยไม่หันหลังมองเพราะรู้สึกอายและ”หน้าชา”แทน….

 

เรื่องนี้ประทับใจผมมากๆ เพราะจริงๆถ้าน้องพนักงานไม่พูดขึ้นมา ผมคงยอมให้แทรกไป เพราะคุณผู้หญิงนิสัยไม่ดีคนนั้นมีสินค้าเพียง 1 ชิ้นและผมเองก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร

เหมือนเมื่อ 2 วันก่อนกำลังต่อคิวรอกด ATM ก็โดนเด็กผู้ชายอายุราวๆ 20 – 25 ท่าทางยโสแซงคิวหน้าตาเฉย ขนาดว่าผมจ้องหน้าตลอด มันก็ทำเหมือนไม่เห็น… และที่ไม่โวยวายก็เพราะไม่อยากให้เป็นเรื่องราวใหญ่โต

แต่ถ้าปล่อยไปแบบนี้มันก็จะเป็นความเคยชินของสังคมและคนพวกนั้น จนไม่รู้สึกว่าเป็นสิ่งผิด แล้วถ้ามีใครโวยวายขึ้นมา คนเหล่านั้นคงสวนขึ้นมาว่า “เรื่องแค่นี้ทำเป็นเสียงดัง…” กลายเป็นเราผิด เราประหลาดไปซะงั้น!?!

อย่างบทความที่ฮิตแชร์กันไปไม่นานที่ว่า
“ทำไมคนญี่ปุ่นไม่แซงคิว”
อ่านแล้วพอจะสรุปคร่าวๆได้ว่า
เค้าปลูกฝังค่านิยมดีๆแบบนี้กันมาตั้งแต่ๆเด็ก มีผู้ใหญ่เป็นตัวอย่าง

 

แตกต่างจากของเรา ที่มีภาพตัวอย่างไม่ถูกต้องและชินชา ไม่มีการตักเตือน ว่ากล่าวใดๆ… บางครั้งถึงขนาดสอนให้แย่งชิงด้วยซ้ำ !!!จึงไม่แปลกที่เรื่องราวลักษณะนี้จะมีให้เห็นเสมอๆ จนมีคำว่ามนุษย์ป้า มนุษย์ลุง เกิดขึ้น

ไอ้นิสัยและคนที่เป็นแบบนี้เราคงเปลี่ยนเค้ายาก คงต้องปลูกฝังคนรุ่นหลังกันดีกว่าครับ พยายามสอนและแนะนำสิ่งที่ถูกต้องให้น้องๆ หลานๆดีกว่า

แล้วก็ลุ้นให้มี Hero แบบวันนี้เกิดขึ้นบ้างเพื่อเป็นการตักเตือนเล็กๆน้อยๆกันไป… สำหรับน้องพนักงานหญิงคนนั้น น้องเป็น Hero ของผมเลย… ถัดไปวันนึงผมก็ได้ไปขอบคุณน้องเค้าอีกทีที่ 7 ด้วยตัวเองอีกด้วย

 

Chef ขี้แย

Comments

comments

About author View all posts Author website

Chef ขี้แย

blog นี้เกิดจาก การตกบันไดพลอยกระโจนของผม เริ่มจากการชอบเขียน status ใน fb เล่าเรื่องราวต่างๆ ยิ่งเล่า ยิ่งสนุก คราวนี้เลยกึ่งย่อง กึ่งกระโดด ทำเป็นรูปแแบบมากขึ้น อ่านแล้วก็ติบ้าง ชมบ้างกันนะครับ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!